Allah Kolaylık Versin Başkanım…

Muğla’nın iki güzel ilçesi; Seydikemer ve Fethiye…
Son günlerde gökyüzü adeta yükünü bu topraklara bıraktı. Şiddetli yağış, sel, heyelan, su baskınları… Özellikle seracılıkla geçimini sağlayan üreticiler için zaman, belki de yılın en zor günleri.

Toprak suya doydu ama insanın yüreği endişeye doydu.

Bugün Alaçat Mahallesi’nde, Başkan Bayram Önder Akdenizli ile bir araya geldik. Afetten etkilenen bölgeleri yerinde inceledik.

Bir ilçeyi masa başında yönetmek kolaydır. Ama sahaya inmek, çamura basmak, vatandaşın gözünün içine bakmak zordur.

Başkanı uzaktan izledim.
Yorgun bir beden…
Uykusuz kalmış gözler…
Ses tonunda belli belirsiz bir tükenmişlik…

Ama bütün o yorgunluğun arkasında başka bir şey vardı: Vazgeçmeyen bir irade.

Seydikemer gibi yüzölçümü büyük, mahalleleri birbirine uzak bir ilçede afet anında her yere aynı anda yetişmek mümkün değil. Bunu hepimiz biliyoruz. Ancak şunu da gördüm: Yetişemediği yere üzülüyor. Ulaşamadığı vatandaş için dertleniyor. Soruları cevapsız bırakmamaya özen gösteriyor. “Hemen çözelim” diyemediği yerde bile “Mutlaka ilgileneceğiz” diyerek not alıyor, takip ediyor.

Bu bir görev meselesinin ötesinde, bir vicdan meselesidir.

Doğal afetler sadece yolları bozmaz. İnsanların sabrını, umudunu ve dayanma gücünü de zorlar. İşte tam da böyle zamanlarda yöneticinin sahada olması, vatandaşa “yalnız değilsiniz” demesi her şeyden kıymetlidir.

Bugün gördüğüm o yorgun ifade hafızamdan silinmeyecek. Çünkü o yorgunluk, makam odasının değil; sahanın, çamurun, sorumluluğun yorgunluğuydu.

Seydikemer…
Başkanınıza sahip çıkın.

Seversiniz, sevmezsiniz… Eleştirirsiniz, desteklersiniz… Bu demokrasinin gereğidir. Ama emeği yok saymayın. Bu topraklar zor günlerden geçerken, elini taşın altına koyanları görmezden gelmeyin.

Afet zamanlarında siyaset değil, dayanışma konuşur.

Ve ben bugün sahada, canını dişine takmış bir başkan gördüm.

Allah kolaylık versin Başkanım.